Jawne za s uczynki ciaa, mianowicie: wszeteczestwo, nieczysto, rozpusta, bawochwalstwo, czary, wrogo, spr, zazdro, gniew, knowania, wanie, odszczepiestwo, zabjstwa, pijastwo, obarstwo i tym podobne; o tych zapowiadam wam, jak ju przedtem zapowiedziaem, e ci, ktrzy te rzeczy czyni, Krlestwa Boego nie odziedzicz. [Gal. 5; 19 – 21]



POSTACIE Z JEGO YCIA

Wybierz liter, z ktr chcesz si zapozna: A, B, C, , D, E, F, G, H, I, J, K, L, , M, N, O, P, Q, R, S, , T, U, V, W, X, Y, Z, , - albo zobacz wszystkie.

Litera B



BABSKA MARIA Marcjanna Aleksandra [1864 – 1925]
[okrelana przez H. S. jako: MAREK, MARIETKA]


Crka Karola Babskiego i Zofii z Dmochowskich. W 1886 r. wstpia do Zgromadzenia Panien Kanoniczek w Warszawie. Henryk Sienkiewicz owiadczy si jej w drugiej poowie maja 1888 r. Udokomentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Mari Babsk datuj si nastpujco: 01) przeom lat 1894/1895 - Warszawa; 02) 05 maja 1904 r. - odby si ich lub.

BABSKA ZOFIA [1832 – 1892]


Crka Aleksego Dmochowskiego i Aleksandry z Cieciszowskich, ona Karola Babskiego, zamieszkaa w Burcu gdzie urodzia si jej crka, Maria. Zofia bya siostr cioteczn pisarza i matk trzeciej jego ony (Marii).

BADENI KAZIMIERZ Feliks [14.10.1846 – 09.07.1909] – HRABIA * herbu BOCZA


Pochodzi z rodziny Badenich pochodzenia woskiego.
Starosta w kwi, Rzeszowie oraz Krakowie. Namiestnik Galicji (1888 – 1895), premier Austrii (1895 – 1897). onaty z Mari Mariann Apoloni Skrzysk (1850 – 1937). Mieli dwoje dzieci: Ludwika Jzefa Wadysawa (1873 – 1916) i Mari (1874 – 1950).
06 listopada 1888 r. w Krakowie Henryk Sienkiewicz uczestniczy w zorganizowanym przez Stanisawa Tarnowskiego raucie na cze namiestnika Galicji, Kazimierza Feliksa Badeniego.

BALICKI ANTONI Euzebiusz [1893 – 1956]


Krytyk literacki i teatralny, zwizany ze rodowiskiem krakowskim. Autor rozpraw historyczno-literackich: „Bolesaw miay” i „wity Stanisaw w poezji polskiej” (Krakw 1905 r.), „ywot starego onierza. Nieznana gawda T. Lenartowicza” (Krakw 1905 r.), „Cyprian Kamil Norwid” (Krakw 1908 r.) – powieci: „Chaos” i „Dla ludzi” - i sztuki o modym Sobieskim „Z aka krl” (1934 r.). Dugoletni wykadowca historii dramatu i teatru polskiego w szkoach aktorskich
i na wyszych uczelniach, a po drugiej wojnie wiatowej kierowa Pastwow Wysz Szko Aktorsk w Krakowie. Ogosi biografi Zygmunta Krasiskiego. Z tytuu penionej funkcji sekretarza generalnego komitetu krakowskiego zawizanego ku uczczeniu setnej rocznicy urodzin Zygmunta Krasiskiego (1912 r.) zwrci si
do Sienkiewicza z prob o udzia w uroczystociach ku czci poety.

BALISKI IGNACY [1862 – 1951] - pseudonim AXEL



Prawnik, pisarz, dziaacz polityczny i samorzdowy – pracujcy w Warszawie. W latach midzywojennych przewodniczy Radzie Miejskiej.
Wsppracowa z wieloma czasopismami warszawskimi, jak: „ycie” Z. Przesmyckiego (ktre redagowa), „Sowo” i „Dziennik Powszechny” (prowadzi ich dziay literackie). Redaktor „Wieczorw Rodzinnych” dla modziey. W imieniu tego periodyku zwrci si do Sienkiewicza z prob o wspomnienia z dziecistwa.
Pisa poezje. W 1937 r. wyda „Wybr wierszy z lat wielu”. Po wojnie osiad w Londynie. W 1946 r. w Edynburgu ukazay si drukiem jego „Wspomnienia
o Warszawie”
, w ktrych przedstawi losy osiadajcych w Warszawie po powrocie z zesania byych uczestnikw powstania styczniowego.
Nalea do nich rwnie te Henryka Sienkiewicza, Kazimierz Szetkiewicz z rodzin.
04 stycznia 1904 r. - w ramach akcji na rzecz powodzian - Henryk Sienkiewicz wraz z Ignacym Baliskim i innymi osobami przyjecha do Kalisza.

BALZER OSWALD Marian [23.01.1858 -11.01.1933]


Polski historyk ustroju i prawa polskiego. Profesor zwyczajny Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie pracowa w latach 1887 – 1933. Od 1891 r. – dyrektor Archiwum Krajowego Aktw Grodzkich i Ziemskich we Lwowie. Zaoyciel (1901 r.) i dugoletni prezes Towarzystwa
dla Popierania Nauki Polskiej we Lwowie, czonek kilkudziesiciu polskich i zagranicznych instytucji naukowych, m.in.: Polskiej Akademii
w Krakowie, Akademii Umiejtnoci w Pradze, Petersburgu, Sofii, Zagrzebiu, Towarzystwa Naukowego w Warszawie, Towarzystwa Przyjaci Nauk w Poznaniu, Wilnie, Przemylu. Doctor honoris causa piciu uniwersytetw: Uniwersytetu Lwowskiego (1903 r.), Uniwersytetu Karola w Pradze (1909 r.), Uniwersytetu Warszawskiego (1921 r.), Uniwersytetu Poznaskiego (1926 r.) i Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie (1928 r.). Po odzyskaniu przez Polsk niepodlegoci zabiera gos midzy innymi w sprawie goda Polski, nazwy dla polskiej waluty (by zwolennikiem „zotwki”) oraz broni okrelenia „Rzeczpospolita Polska”. W 1921 r. jako pierwszy przedstawiciel nauki odznaczony zosta Orderem Ora oego. Zosta pochowany na Cmentarzu yczakowskim we Lwowie.
Listownie zabiega o czonkostwo Henryka Sienkiewicza w Towarzystwie dla Popierania Nauki Polskiej we Lwowie. Pisarz odpowiedzia rwnie listownie.

[Fotografia – Autor: 1) Nieznany. rdo – Wikipedia. [Zdjcia objte licencj CC-BY-SA].

BARANOWSKI IGNACY [26.07.1833 – 24.02.1919]


Lekarz, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, mecenas nauk przyrodniczych, filantrop, patriota.
Studia medyczne na uniwersytecie w Dorpacie (dzisiejsze Tartu), gdzie w 1858 r. otrzyma rwnie dyplom doktora medycyny. Po studiach, w latach 1859 – 1860 przebywa w Berlinie i w Paryu. W pierwszym okresie pracy szczeglny wpyw na niego mieli: Wodzimierz Dybek, Aleksander Antoni Le Brun, a szczeglnie Tytus Chaubiski. Przenis si do Warszawy, gdzie pracowa w Akademii Medyko-Chirurgicznej jako asystent Tytusa Chaubiskiego. By jego przyjacielem. Od 1862 r. - adiunkt Szkoy Gwnej Warszawskiej, a od 1869 r. - docent diagnostyki i terapii oglnej. Po kilku latach pracy zdecydowa si na wykady w Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, uzyskujc w 1871 r. tytu i stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 1870 r. zaoy prywatne seminarium dla nauczycielek. Nastpnie w 1876 r. zaoy czasopismo „Ateneum”. Z powodu patriotycznej postawy i za obron polskoci (odmwi zezna sdowych po rosyjsku) w 1882 r. otrzyma nagan od rektora
tej uczelni, w wyniku ktrej pominito go w nadaniu tytuu profesora zwyczajnego i pozbawiono prawa wykadania. Na danie rosyjskiego kuratora, Aleksandra Apuchtina, w 1885 r. zosta zmuszony do przejcia na emerytur i opuszczenia uniwersytetu. W 1900 r. Uniwersytet Jagielloski nada mu tytuu doktora honoris causa medycyny. Pomiertnie otrzyma tytu profesora honorowego Uniwersytetu Warszawskiego.
Mia duy wkad w tworzenie si i rozwoju dziaalnoci Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W 1908 r. zosta jego honorowym czonkiem. Przyczyni si
do utworzenia Muzeum Tatrzaskiego, sanatorium przeciwgruliczego w Zakopanem, do budowy Politechniki Warszawskiej. Czoowy dziaacz Czytelni Zakopiaskiej, majcej sw siedzib w willi „Polanka” przy grnych Krupwkach, od 1904 r. przeksztaconej w Bibliotek Publiczn. Cay swj ksigozbir zapisa Lublinowi: Towarzystwu Lekarskiemu i Bibliotece Publicznej im. Hieronima opaciskiego.
21 maja 1900 r. do Ignacego Baranowskiego w sprawie Samuela Dicksteina pisa Henryk Sienkiewicz. Pisarz spotka go rwnie na przeomie stycznia i lutego 1889 r.
w Zakopanem. We wrzeniu 1889 r. leczy on chorego na dyzenteri Henryka Jzefa, syna Henryka Sienkiewicza. Pisarz wymienia go w licie z 29 wrzenia 1889 r.
do Mcisawa Godlewskiego.

BARRETT WILSON [18.02.1846 – 22.07.1904]


Dramaturg angielski, reyser, dyrektor teatru Princes w Londynie, na ktrego scen wprowadzi Helen Modrzejewsk.
Autor sztuki „Znak krzya”, ktr od 15 sierpnia 1900 r. wystawiano rwnie w teatrze ogrdkowym w Warszawie, a dochd z niej przeznaczony by na Kas Literack.
W 1900 r. Henryk Sienkiewicz pisze do niego w sprawie dramatyzacji "Quo vadis".




[Fotografia – Autor: 1) Lumos3. rdo – Wikipedia. [Zdjcia objte licencj CC-BY-SA].

BARTOSZEWICZ JULIAN [17.01.1821 — 05.11.1870]


Wybitny historyk literatury. Profesor literatury polskiej w Gimnazjum II w Warszawie w Paacu Staszica.
Student wydziau historyczno-filologicznego uniwersytetu petersburskiego (od 1839 r.). Nauczyciel gimnazjum warszawskiego (1842 – 1847, mieszczcego si w Paacu Kazimierzowskim), Szkoy Powiatowej w Koskich (1847 r.), Szkoy Powiatowej w Lesznie (1849 – 1863). Kustosz Biblioteki Gwnej (od 1863 r.). Wsppracownik nielegalnego pisma „Dzwon Duchowy” (1863 r.). Wykadowca historii Polski w II Gimnazjum Mskim w Warszawie (1863 – 1866). Nauczyciel Henryka Sienkiewicza
w klasach V i VI. 01 stycznia 1868 r. zwolniony ze suby rzdowej i przeniesiony na emerytur.
Przez cae ycie tworzy prywatny zbir wypisw rdowych. W „Encyklopedii” Orgelbranda opublikowa 1291 artykuw. Zajmowa si badaniami polskiego redniowiecza oraz XVIII w. Swoje artykuy publikowa w: „Bibliotece Warszawskiej”, „Niezabudce”, „Ksidze wiata”, „Przegldzie Naukowym” i „Tygodniku Ilustrowanym”.
Wybrane prace: „Krlewicze biskupi. ywoty czterech kapanw” (1851 r.), „Nowa epoka literatury historycznej polskiej”, „O pomysach historycznych Augusta Bielowskiego” (1852 r.), „Panowie niemieccy na dworze Stanisawa Augusta. Wizerunki osb historycznych” (1852 r.), „Kocioy warszawskie rzymskokatolickie opisane pod wzgldem historycznym” (1855 r.), „Zamek Bialski (dzieje miasteczka, obrazy z ycia magnatw, Akademia Bialska)”, „Znakomici mowie polscy w wieku XVIII. Wizerunki historyczne” (1856 r.), „Arcybiskupi gnieniescy
i prymasi”
(1858 – 1865), „Pogldy na stosunki Polski z Turcj i Tatarami” (1860 r.), „Hetmani polni koronni i Wielkiego Ksistwa Litewskiego”
(1860 – 1865).

BARTOSZEWICZ KAZIMIERZ [19.11.1852 – 20.01.1930]


Syn Juliana. Polski historyk, publicysta i satyryk.
Odby studia prawnicze i filozoficzne na Uniwersytecie Krakowskim. W latach 1879 – 1893 w Krakowie prowadzi ksigarni nakadow, wydajc zbiory najwybitniejszych polskich poetw.
W cigu szedziesicioletniej dziaalnoci literackiej redagowa: „Przegld literacki i artystyczny” (1882 – 1885), „Kurier Krakowski” (1888 – 1889), „Przegld literacki” (1896 – 1899). Bibliotek swoj i po ojcu Julianie ofiarowa Miejskiej Bibliotece Publicznej w odzi.
Ogosi szereg prac naukowych i popularyzatorskich: „Ksiga pamitkowa Konstytucji 3 maja” (1891 r.), „Rok 1863. Historia na usugach stronnictw
i ludzi” (1895 -1896), „Ksiga humoru polskiego” (1897 r.), „Antysemityzm w literaturze polskiej XV – XVI w.” (1914 r.), „Szkice i portrety literackie” (1930 r.), „Historja literatury polskiej potocznym sposobem opowiedziana”, „Jan Sobieski: do dwudziestego roku ycia”, „Pocztki Rusi”, „ycie Jana Kochanowskiego”, „Caryca Praskowja”, „Mapa czowiek”, „Zapiski Tymoteusza Lipiskiego”, „40 kronik”, „Polityka galicyjska”, „X Pawe Rzewuski, sufragan warszawski”, „Rzeczpospolita babiska”, „Dzieje insurekcji kociuszkowskiej” (1909 r.), „Wojna ydowska w roku 1859: (pocztki asymilacyj i antysemityzmu)”, „Odrodzenie Polski za Stanisawa Augusta” (1914 r.), „Muza Margrabiego”, „Przyjaciel ks. Jzefa Poniatowskiego”, „Tadeusz Ogiski, wojewoda trocki i jego pamitnik”, „Dzieje Gaicyj: jej stan przed wojn i wyodrbnienie”, „Micha Baucki”, „yki i kotuny”, „Utworzenie Krlestwa Kongresowego” (1916 r.), „Radziwiowie” (1928 r.).
Udokumentowane spotkania Kazimierza Bartoszewicza z Henrykiem Sienkiewiczem datuj si nastpujco: 1) czerwiec 1890 r. - w Warszawie;
2) 26 kwietnia 1906 r.- w Warszawie.








[Portret Witolda Pruszkowskiego. rdo – Wikipedia. [Zdjcia objte licencj CC-BY-SA].

LE BAS DE COURMONT RAOUL [1841 – 1925]


Ojciec ze Zgromadzenia Ducha witego, do ktrego wstpi w 1862 r. W 1883 r. otrzyma sakr biskupi wraz z godnoci biskupa tytularnego Bodony i zosta wikariuszem apostolskim Zanzibaru. Przyczyni si do rozwoju misji w Afryce. W 1896 r. ciko zachorowa i zmuszony by powrci do Francji, gdzie przez 25 lat
w Paryu by biskupem pomocniczym. Henryk Sienkiewicz zetkn si z nim w misji w Zanzibarze w okresie od 16 do 28 lutego 1891 r.

BAUERERTZ ADAM [1845 – 1917]


Lekarz warszawski. Kolega Henryka Sienkiewicza ze Szkoy Gwnej w Warszawie. Dugie lata opiekowa si zdrowiem pisarza i utrzymywa z nim zaye stosunki towarzyskie. W rody w mieszkaniu doktora w Warszawie przy ul. Wodzimierskiej 16 odbyway si zebrania towarzyskie wczesnego wiata literackiego.
Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Adamem Bauerertzem datuj si nastpujco: 01) 09 maja 1889 r. - Warszawa; 02) grudzie 1892 r. - Warszawa; 03) przeom lat 1894/1895 - Warszawa.

BAWOROWSKI WIKTOR [1826 – 03.12.1894] – herbu PRUS, II - WILCZEKOSY


Zamony ziemianin, Bibliofil, poeta, fundator Biblioteki Baworowskich we Lwowie. Wielbiciel Byrona, tumacz Johanna Wolfganga von Goethego, Johanna Christopha Friedricha von Schillera, Christopha Martina Wielanda, Georga Gordona Byrona. Zagroony utrat wzroku zmar mierci samobjcz.
Henryk Sienkiewicz korespondowa z nim w latach 1889 – 1894.

BECKER [? – ?]


Biografia nieustalona. Belg. Podrnik. Mieszkaniec Hotelu „De la Poste” Lazarewicza w Zanzibarze, w ktrym w okresie od 16 do 27 lutego 1891 r. mieszka Henryk Sienkiewicz.

BEZA WADYSAW [17.10.1847 – 29.01.1913] – pseudonim: WADYSAW PIAST, WADYSAW OSTROWSKI


Syn Jzefa Bezy i Augusty Bogumiy Teofily Ostrowskiej. Polski poeta neoromantyczny, piszcy w duchu patriotycznym, nazywany piewc polskoci. Publicysta, animator ycia kulturalnego, owiatowego i prasowego. Ucze gimnazjum rzdowego w Warszawie.
W 1865 r. rozpocz nauk w szkole oficerskiej w Kazaniu, a w latach 1866 – 1868 – student Szkoy Gwnej w Warszawie. Debiutowa w 1863 r. wierszem „Deszczyk wiosenny”. W 1867 r. opublikowa debiutancki zbiorek poetycki „Podarek
dla grzecznych dzieci”
. W 1869 r. wyda swoj drug ksieczk dla dzieci – „Abecadlnik w wierszykach dla polskich dzieci”, a pniej - „Upominek
dla modzi polskiej na pamitk trzechsetnej rocznicy Unii Lubelskiej”
, przypominajc niektre karty z dziejw Polski. Pewien czas spdzi we Lwowie,
a nastpnie w Wenecji, Padwie, Zurychu i Paryu. Nastpnie przenis si do Poznania, gdzie zosta wspzaoycielem „Tygodnika Wielkopolskiego”, pisma dla dzieci „Promyk”. Wystpowa przeciwko germanizacji ludnoci polskiej w Wielkopolsce i na lsku.
Pod koniec 1871 r. otrzyma nakaz niezwocznego opuszczenia granic pastwa pruskiego jako „niepodany cudzoziemiec”. Uda si najpierw do Pragi, a w lutym 1872 r. – do Lwowa. Pisa artykuy do „Dziennika Polskiego” i „Gazety Narodowej”. Zwizany by z uzdrowiskiem w Iwoniczu-Zdroju, gdzie w latach 1874 – 1890 organizowa ycie kulturalne i towarzyskie. Napisa pierwszy przewodnik krajoznawczo-turystyczny „Iwonicz i jego okolice” (1885 r.). W 1882 r. podj prac skryptora
w Zakadzie Narodowym im. Ossoliskich, a od 1891 r. – sekretarza administracyjnego Instytutu i naczelnika wydawnictwa ksiek szkolnych. By wspzaoycielem Towarzystwa Literackiego imienia Adama Mickiewicza oraz Wydawnictwa „Macierzy Szkolnej” (1883 r.). Wyda zbiory wierszy „Z wiosny”, „Pieni liryczne”, „Z doli
i niedoli”
, napisa jednoaktwk „Emancypantka”, dramat „Kacper Karliski” oraz poemat „Zamek grjecki”. Publikowa prace historyczno-literackie o Adamie Mickiewiczu i jego epoce. Jest autorem synnego wiersza pt. „Wyznanie wiary dziecicia polskiego” („Katechizm polskiego dziecka”) zaczynajcego si sowami: „— Kto Ty jeste? — Polak may…” Napisa take: „Dawni krlowie tej ziemi”, „Zaklte dzwony. Legenda z dziejw polskich”, „Wincenty Pol: wspomnienie w 40-st rocznic zgonu poety”, „Oowiany onierz i inne powiastki dla modego wieku”, „Abecado o chlebie”, „Ba o krlewnie na drewnianych nkach”, „Kamstwo brudzi” . Zosta pochowany w alei zasuonych na Cmentarzu yczakowskim.
Wadysaw Beza i Henryk Sienkiewicz studiowali w tym samym czasie w Szkole Gwnej w Warszawie.

[01. – Autor – nieznany. rdo – Wikipedia. [Zdjcia objte licencj CC-BY-SA].
[02. Lww - Cmentarz yczakowski - grobowiec Wadysawa Bezy] [Zdjcie: Krzysztof Grabiski - 30.04.2012 r.]
[Wycieczk zorganizowao Biuro Podry „Eskapada” w Kobucku. Pilot wycieczki: Pani Barbara Zychowska-Mel.
Przewodnik po Lwowie: Pani Tatiana Sokorkina].

BENEDYKT XV [waciwie: GIACOMO DELLA CHIESA] [21.11.1854 – 22.01.1922] – PAPIE


W 1869 r. eksternistycznie ukoczy studia filozoficzne w seminarium w Genui i w 1871 r. rozpocz studia prawnicze na uniwersytecie krlewskim, gdzie w 1875 r. uzyska tytu doktora prawa cywilnego. W latach 1875 – 1879 studiowa na uniwersytecie Gregorianum
w Rzymie, na ktrym w 1879 r. uzyska tytu doktora teologii, a w rok pniej – doktora prawa kanonicznego. 21 grudnia 1878 r. w Rzymie przyj wicenia kapaskie. W tym samym roku uzyska doktorat teologii, za w 1880 r. doktorat prawa kanonicznego w Gregorianum. Zosta zaangaowany w papieskiej subie dyplomatycznej. W 1901 r. zosta podsekretarzem stanu.22 grudnia 1907 r. papie Pius X mianowa go arcybiskupem Bolonii. Kapelusz kardynalski otrzyma 23 maja 1914 r. Po mierci Piusa X konklawe zebrao si ju w trakcie pierwszej wojny wiatowej. 3 wrzenia 1914 r. zosta papieem i przyj imi Benedykta XV. Pontyfikat Benedykta XV uwarunkowany by
I wojn wiatow. Od samego pocztku organizowa pomoc dla ofiar wojny. W 1914 r. w Watykanie papie otworzy biuro opieki
nad jecami oraz orodek informacyjny o jecach i zaginionych. Organizowa pomoc sanitarn i ywnociow dla jecw i ludnoci krajw objtych dziaaniami wojennymi. Opowiada si za przyznaniem niepodlegoci Polsce. W odezwie do biskupw wiata nawoywa do pomocy Polsce, a 21 listopada 1915 r. z jego inicjatywy przeprowadzona zostaa na caym wiecie kwesta na rzecz narodu polskiego. Benedykt XV ogosi kodeks prawa kanonicznego. Wiernych zachca do czytania Biblii.
14 lutego 1916 r. Henryk Sienkiewicz przesa papieowi list z podzikowaniami za dar dla Polski.

[Fotografia – Autor: 1) Czinitz. rdo – Wikipedia. [Zdjcia objte licencj CC-BY-SA].

BENEDYKTYNOWICZ LUDOMIR [1844 – 1926]


Artysta malarz, ucze Wojciecha Gersona i Jana Matejki. Absolwent Akademii Sztuk Piknych w Monachium. W czasie powstania styczniowego straci praw do
i przedrami lewej rki. Malowa, uywajc wymylonego przez siebie przyrzdu w postaci zakadanej na praw rk metalowej obrczki, do ktrej przywizany by pdzel lub owek. Henryk Sienkiewicz spotka go 12 padziernika 1889 r. w klubie malarskim w krakowie.

BENNI KAROL [1843 – 20.02.1916]


Znakomity lekarz warszawski, dziaacz spoeczny, wspzaoyciel i pierwszy redaktor czasopisma „Medycyna”. Organizator wielu placwek muzealnych,
m. in. Towarzystwa Zachty Sztuk Piknych, Muzeum Sztuki Stosowanej.
Szko redni ukoczy w Piotrkowie Trybunalskim, a nastpnie wyjecha do Parya na studia medyczne. Po ich ukoczeniu zamieszka w Warszawie i pracowa
w Szpitalu Dziecitka Jezus jako ordynator. Nalea do wielu organizacji spoecznych. W 1867 r. otworzy salon, w ktrym w co drugi pitek zbierali si przedstawiciele literatury, nauki i sztuki. Gomi salonu byli: Henryk Sienkiewicz, Bolesaw Prus, Fortunat Nowicki, Wacaw Wernicki, Antoni Puawski i inni. Salon istnia do 1914 r.
W 1884 r. doktor Benni zosta przyjty na czonka Spki Udziaowej Zakadu Leczniczego w Naczowie. Karol Benni przyjani si z Henrykiem Sienkiewiczem, ktry trzykrotnie odwiedzi Naczw. W zbudowanej w stylu szwajcarskim willi „Podgrze” Ludwika Benni (ona Karola) prowadzia pensjonat, a doktor Benni prowadzi gabinet lekarski. Bywali u nich m. in: Henryk Sienkiewicz, Antoni Edward Odyniec, Jadwiga uszczewska (Deotyma), Jan Karowicz. Karol Benni by jednym z zaoycieli Towarzystwa Przyjaci Naczowa (1909 r.), a take prezesem Towarzystwa Popierania Przemysu Ludowego.
Z Henrykiem Sienkiewiczem spotkali si ju w Ameryce i od tego czasu czya ich dozgonna przyja. Dalsze udokumentowane spotkania Karola Benniego z pisarzem datuj si nastpujco: 01) listopad 1889 r. - Warszawa; 02) 18 listopada 1890 r. – Szczakowa; 03) przeom lat 1894/1895 - Warszawa. W latach 1897 - 1898 Henryk Sienkiewicz wsppracowa z Karolem Bennim w Komitecie Budowy Pomnika Adama Mickiewicza w Warszawie.

BERNACKI LUDWIK [12.06.1882 – 18.09.1939]


Historyk literatury polskiej i teatru, edytor, bibliotekarz, bibliograf, badacz i wydawca dzie literackich redniowiecznych i z epoki owiecenia. dyrektor Zakadu Narodowego im. Ossoliskich we Lwowie. Od 1906 r. do mierci pracowa w lwowskim Ossolineum. Mia due przygotowanie bibliograficzne i biblioteczne. Gruntownie zreformowa i unowoczeni Ossolineum. Wznowi „Przewodnik Bibliograficzny”. Po I wojnie wiatowej bra udzia w pracach komisji rewindykacyjnej w Moskwie. By autorem m. in.: monografii „Pierwsza ksika polska” (1918 r.) oraz zbioru materiaw „Teatr, dramat i muzyka za Stanisawa Augusta” (1925 r.).
U schyku swej dziaalnoci zajmowa si Henrykiem Sienkiewiczem, skwapliwie gromadzc jego rkopisy w Bibliotece Ossolineum, gdzie tradycji tej wiernie dochowuje si po dzie dzisiejszy. Ludwik Bernacki wyda napisany przez tecia, Kazimierza Pochwalskiego, szkic „Sienkiewicz w Pieniakach” (1936 r.) przynoszcy listy pisarza
do Alfonsyny Dzieduszyckiej i Zofii z Szarskich Pochwalskiej. Wesp z Ignacym Chrzanowskim przystpi do penego wydania „Pism” (1929 – 1939). Sam przygotowa tu starannie sze tomw „Publicystyki”, do ktrych wprowadzi mnstwo nowych pozycji, wyowionych z prasy warszawskiej.

BERSOHN HORTENSJA [29.12.1856 – 12.09.1923]


Crka Mathiasa Bersohna i Marii Lewy.
Od 1878 r. ona Salomona (Franciszka Salezego) Lewentala.
Mioniczka polskiej historii, literatury i sztuki.
Organizatorka tajnego nauczania, licznych instytucji dobroczynnych, midzy innymi domu przeciwgruliczego w Rudce i ochronki
w Warszawie. Wsplnie z mem prowadzia salon w Warszawie, gdzie gromadzia si warszawska inteligencja, czoowe postacie nauki, literatury, sztuki i dziennikarstwa.
Spotkania Hortensji Bersohn z Henrykiem Sienkiewiczem datuj si nastpujco: 1) kwiecie 1889 r. – w pocigu relacji Wiede – Abbacja oraz podczas pobytu pisarza w Abbacji.


[Autor zdjcia nieznany. rdo: „wiat”, rocznik 1921, nr 1., str. 6.]
[Zdjcie jest wasnoci publiczn, poniewa prawa autorskie do niego wygasy.]

BERTA [? – ?]


Biografia nieustalona. Francuzka. Bona dzieci pisarza: Henryka Jzefa i Jadwigi.
Henryk Sienkiewicz wspomina Bert w listach z: 1) 22 czerwca 1889 r., 2) 03 lutego 1890 r., 3) 22 kwietnia 1890 r. - do Jadwigi Janczewskiej.

BERTELLI D'ALGAROTTI ZOFIA – patrz KUCZKOWSKA ZOFIA


BERTELLI D'ALGAROTTI ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Pukownik. Komendant zaogi rzymskiej. M Zofii z Kuczkowskich. Uczestnik wydanego 18 grudnia 1890 r. w Rzymie przez Henryka Hektora Siemiradzkiego obiadu na cze Henryka Sienkiewicza.

BIAOZR ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Litwin. Henryk Sienkiewicz spotka go w padzierniku 1887 r. w Kaltenleutgeben. Wspomina go w licie z 18 padziernika 1887 r. do Jadwigi Janczewskiej.

BIEDRZYCKA JOANNA [ok. 1835 – 15.11.1912] – herbu RAWICZ


Crka Edwarda i Marianny z Rzeszotarskich. Od 1869 r. - czonek zgromadzenia panien kanoniczek warszawskich. W 1874 r. poyczya Henrykowi Sienkiewiczowi 1.500,00 rubli na zakup „Niwy”.

BIELAWSKI KAZIMIERZ [1815 – 1905]


Inynier w armii austriackiej (1846 r.), ktr opuci na znak protestu przeciw stanowisku Austrii wobec rzezi galicyjskiej. W 1850 r. osiad w San Francisco,
gdzie pracowa w miejscowym Urzdzie Miejskim. Jako znakomity geodeta wyrniajcy si uczciwoci w pomiarach ziemi zyska sobie duy autorytet. W jego domu znalaza gocin Helena Modrzejewska przygotowujca si do wystpu na scenie amerykaskiej.
Oprcz: Rudolfa Korwina Piotrowskiego i Franciszka Wojciechowskiego – trzeci z kapitanw z najbliszego krgu kalifornijskich znajomych Henryka Sienkiewicza.

BIELICKI ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Litwin. Henryk Sienkiewicz spotka go w padzierniku 1887 r. w Kaltenleutgeben. Wspomina go w licie z 18 padziernika 1887 r. do Jadwigi Janczewskiej.

BIELSKI JAN [? – ?]


Kolega Henryka Sienkiewicza z Gimnazjum IV. Pisarz wspomina go w licie z 28 wrzenia 1865 r. do Konrada Dobrskiego.

BIEKOWSKA JZEFA NATALIA - patrz WAGNER JZEFA NATALIA


BIEKOWSKI BRONISAW [1848 – 25.08.1903]


Filolog klasyczny i pedagog. M Jzefy Natalii z Wagnerw.
Filologi klasyczn studiowa w latach 1867 - 1869 w Szkole Gwnej w Warszawie i w latach 1869 - 1872 - na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1873 r. by nauczycielem aciny i greki w Piotrkowie, od 1880 r. - w II Gimnazjum w Warszawie i od 1890 r. - w Kielcach, gdzie zamieszka przy ul. Bazarowej (obecnie: ul. niadeckich).
Henryk Sienkiewicz kolegowa z nim w latach 1864 – 1865 w IV Gimnazjum (Wielopolskiego) w Warszawie przy ul. Krlewskiej 13. Po objciu w posiadanie Oblgorka pisarz zaprasza tam swego koleg. Zaproszenie to znajdziemy w licie z 17 czerwca 1903 r. do Juliana Adolfa wicickiego.

BLIZISKI JZEF Franciszek [10.03.1827 – 29.04.1893]


Syn Augustyna Franciszka i Marianny Heleny z Zakrzewskich.
Polski dramaturg i komediopisarz pozytywistyczny, uwaany za spadkobierc komedii fredrowskiej: „Marcowy kawaler”, „Konkurenci”, „Pan Damazy”, „Rozbitki”, „Dzika ryczka”, „Komedie”, „Listy”. Opowiadania drukowa w "Sowie", ktrego redaktor - Henryk Sienkiewicz - ceni go wysoko. Przychodzi mu z pomoc nawet wtedy, kiedy redakcj "Sowa" obj Mcisaw Godlewski.
Etnograf. Bada jzyk ludowy, obyczaje, stroje. Przyjaciel Oskara Kolberga, ktrego zreszt uwieczni w postaci Heliodora w „Marcowym kawalerze”. Uczestnik kka literacko-artystycznego w restauracji „U Andzi” Anny Czuleskiej w Warszawie na rogu ulic: Niecaej
i Wierzbowej, gdzie rwnie bywa Henryk Sienkiewicz.
Kontakty obu osb datuj si nastpujco: 1) 17 czerwca 1889 r. - przed Hotelem Saskim w Krakowie; 2) 18 i 27 czerwca 1889 r. - w pokoju Henryka Sienkiewicza w Hotelu Saskim w Krakowie.



[Fotografia – Autor: 1) Julo. rdo – Wikipedia. [Zdjcia objte licencj CC-BY-SA].

BLOCH MARIA [1855 – 1926]


Biografia nieustalona. Crka finansisty warszawskiego, Jana Gotliba Blocha.
Spotkania Marii z Blochw Kocielskiej z Henrykiem Sienkiewiczem datuj si nastpujco: 1) 25 listopada 1889 r. – Warszawa.

BLUHDORN KAMILA – patrz SALZBURG KAMILA


BAOWSKI ? [? – ?]


Pracownik agencji telegraficznej w Ruse w Bugarii (1886 r.). Henryk Sienkiewicz poznaje i wspomina go w licie z 10 padziernika 1886 r. do Jadwigi Janczewskiej.

BOTNICKA MARIA - patrz PARVI MARIA


BOTNICKI TADEUSZ [08.10.1858 – 31.03.1928] – herbu DOLIWA


Syn Edwarda Botnickiego. Polski rzebiarz, kostiumolog. M aktorki Walerii Soleckiej, a nastpnie Marii Parvi.
Dziecistwo i lata szkolne spdzi we Lwowie. Rysunku uczy go Jdrzeja Grabowskiego i rzebiarz Parys Filippi. Absolwent Szkoy Sztuk Piknych w Krakowie (1875 – 1877), Akademii Sztuk Piknych w Wiedniu (1877 – 1879). Wiedz uzupenia w Paryu i Monachium (1879 r.). Po mierci ojca (1880 r.) wrci do Lwowa. W 1881 r. wyjecha do Woch na dalsze studia. W latach 1907 – 1910 mieszka we Lwowie, bdc profesorem modelunku na Politechnice Lwowskiej. W 1910 r. wrci do Krakowa
i przez 6 lat wykada kostiumologi w Szkole Dramatycznej w Krakowie. Opracowuje „Histori kostiumw i haftw”, na podstawie ktrej w Krakowie ukazuje si „Zarys historii ubiorw z uwzgldnieniem haftw” (1930 r.).
Autor rzeb i popiersi: alegorii Poezji, Dramatu i Komedii na Teatrze Juliusza Sowackiego, figury w. Jzefa, gowy Chrystusa w marmurze, pomnikw: Michaa Bauckiego (1911 r.), w. Elbiety we Lwowie, Tadeusza Kociuszki w Jale (1906 r.), Adama Mickiewicza (w Stanisawowie, - 1898 r., w Tarnowie – 1900 r., w Wieliczce – 1903 r.), Marszaka Jzefa Pisudskiego dla Przemyla, Franciszka Smolki we Lwowie (1913 r.), pomnikw nagrobnych: Marcelego Guyskiego, Oskara Kolberga, Mikoaja Zyblikiewicza - popiersi: Stanisawa Konarskiego, Feliksa Ksiarskiego (1901 r.), w. Ignacego Loyoli (1893 r.), Mariana Raciborskiego - posgu papiea Piusa IX – i innych.
W marcu 1884 r. odwiedza Henryka Sienkiewicza w San Remo.

BNISKA EMILIA – patrz CKA EMILIA


BOGDASKA HELENA [? – ?]


Biografia nieustalona. Henryk Sienkiewicz wspomina j w licie z 27 wrzenia 1865 r. do Konrada Dobrskiego jako potencjaln kandydatk na on.

BOGDASKA MARIA [? – ?]


Biografia nieustalona. Matka Zygmunta Stojowskiego (1870 – 1946), pianisty i kompozytora.
24 padziernika 1888 r. Henryk Sienkiewicz spotka ich oboje podczas wizyty u Artura Wadysawa i Kazimiery z Rakowskich Sienkiewiczw w domu w Paryu
przy Rue de Prony.

BOGDASZEWSKA ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Henryk Sienkiewicz wspomina j w licie z 29 maja 1895 r. z Kaltenleutgeben do Kazimierza i Wandy z Mineykw Szetkiewiczw:
„(…) Znam jak pani Bogdaszewsk spod Miska… (…)”

BOGUCKI LUCJAN [? – ?]


Ksidz. Jeden z warszawskich edytorw „Potopu”.
03 sierpnia 1885 r. Henryk Sienkiewicz listownie prosi swoj teciow, Wand Szetkiewicz, o odesanie mu do redakcji dwch tomw powieci.

BOGUSAWSKA ZOFIA [? – ?]


Biografia nieustalona. 12 lutego 1893 r. w Warszawie Henryk Sienkiewicz uczestniczy w jej lubie ze Stanisawem Gabrielem Kozowskim.

BOGUSAWSKI WADYSAW [09.02.1839 -18.03.1909]


Syn Stanisawa, wnuk Wojciecha. Polski krytyk literacki, muzyczny i teatralny, teatrolog, nowelista, tumacz, reyser.
Pochodzc z rodziny cile zwizanej z losami teatru narodowego, literack sw dziaalno zwraca gwnie w stron teatru i jako krytyk teatralny wystpi w „Kurjerze Warszawskim”, przyjwszy zarazem udzia w redakcji „Gazety Polskiej”, w ktrej na przemian z Henrykiem Sienkiewiczem i Edwardem Leo pisa felietony „Bez tytuu”. Pisa te recenzje literackie, nowele („Historia parasola”, „Nie wierz mczynie”). W 1872 r. obj kierownictwo pisma ilustrowanego „Wieniec”, a po sprzedaniu go przez wydawcw, wrci do poprzednich zaj, oddajc si krytyce teatralnej i muzycznej. W 1878 r. w „Gazecie Polskiej” zamieci studium „Siy i rodki naszej sceny”.
(1879 r.). Wsppracowa take z: „Ateneum” i „Tygodnikiem Ilustrowanym”.
Na uwag zasuguj jego recenzje i studia o dzieach Sienkiewicza: „Bez dogmatu”, „Krzyakach”, „Ogniem i mieczem” i „Szkicach wglem”.
O ich bliskich stosunkach wiadczy zaproszenie Wadysawa Bogusawskiego na lub pisarza z Mari Woodkowiczwn. Ponadto w 1880 r. obaj wchodzili w skad Komitetu Delegowanego Teatralnego, t. j. komisji repertuarowej teatrw warszawskich. W 1886 r. wsplnie z: Henrykiem Sienkiewiczem, Piotrem Chmielowskim, Dionizym Henkielem i Edwardem Leo – wchodzi w skad Komitetu Konkursowego ogoszonego w 1884 r. przez „Gazet Polsk” Konkursu Dramatycznego im. Wojciecha Bogusawskiego. Na przeomie lat: 1886 – 1887 – wsplnie z Henrykiem Sienkiewiczem i: Ludwikiem Jenike, Piotrem Chmielowskim, Dionizym Henkielem, Jzefem Kotarbiskim, i Wadysawem Sabowskim – wchodzi w skad jury Komitetu Konkursu „Kuriera Warszawskiego” na Powie Wspczesn. W listopadzie 1889 r. pisarz zaprosi Wadysawa Bogusawskiego do swojego mieszkania. Nastpnie spotkali si: 1) 05 kwietnia 1890 r. - w Warszawie; 2) 17 padziernika 1900 r. - w Warszawie u Wadysawa Bogusawskiego pisarz jad obiad.

[Fotografia – Autor: 1) Julo. rdo – Wikipedia. [Zdjcia objte licencj CC-BY-SA].

BOJARSKI ? [? – ?]


Dymisjonowany oficer, ktrego Henryk Sienkiewicz pozna i wspomina w licie z 12 padziernika 1886 r. do Jadwigi Janczewskiej. Mia podrowa z pisarzem
do Konstantynopola.

BONIECKI ADAM Jzef, Fredro-Boniecki [19.11.1842 – 24.06.1909]



Historyk polski, heraldyk, prawnik.
Syn Ferdynanda i Leontyny ze Stadnickich. Studiowa prawo na uniwersytecie w Petersburgu i w Ecole de Droit w Paryu. W latach 1865 – 1872 pracowa
w sdownictwie w Warszawie. Po osiedleniu si w majtku widno pod Warszaw zaj si badaniami heraldycznymi. W 1899 r. przy wsppracy z Arturem Reiskim rozpocz wydawanie wielotomowego dziea „Herbarz polski” . Do 1909 r. opracowa trzynacie tomw. Po mierci Bonieckiego prace nad „Herbarzem” kontynuowali: Reiski i Wodzimierz Dworzaczek. Jeden z pierwszych czonkw Polskiego Towarzystwa Heraldycznego.
Opublikowa ponadto m.in.: „Kronik rodziny Bonieckich” (1875 r.) i „Poczet rodw w Wielkim Ksistwie Litewskim w XV i XVI w.” (1887 r.).
Henryk Sienkiewicz prowadzi z nim korespondencj dotyczc dziejw swojego rodu.

BONIECKI EUGENIUSZ [? – ?]


W 1884 r. – wsplnie z Antonim Zaleskim – wyda powie Henryka Sienkiewicza „Ogniem i mieczem”, a w 1886 r. - „Potop”. Obie powieci ukazay si nakadem "Sowa".

BORKOWSKA ALEKSANDRA - patrz CHOMTOWSKA ALEKSANDRA


BORODZICZ TADEUSZ [? – ?]


Mao znany kompozytor. Zwrci si do Henryka Sienkiewicza z prob o pozwolenie na przerbk „Ogniem i mieczem” na libretto, ktre prawdopodobnie nie zostao napisane.

BORSZA-DRZEWIECKA HELENA [1839 – 05.06.1913] – herbu NACZ


ona Konstantego Woodkowicza. Przybrana matka Marii Romanowskiej-Woodkowiczwny, drugiej ony Henryka Sienkiewicza. Udokumentowane spotkania pisarza
z t osob datuj si nastpujco: 01) stycze 1893 r. - Krakw

BOYER D’AGEN JEAN Auguste [1857 – 1943 do 1946]


Krytyk i powieciopisarz francuski zafascynowany wystaw Jana Styki w Salle des Beaux-Arts przy ul. de la Botle. Przed stanowicymi ilustracj do „Quo vadis” czterema tryptykami mia wykady z dziejw pierwszych chrzecijan. Wystpi rwnie z inicjatyw wydania reprodukcji tych pcien w postaci albumu zawierajcego take fragmenty „Quo vadis” stanowice inspiracj dla malarstwa Styki. W zwizku z tym zwrci si do Henryka Sienkiewicza z prob o wyjanienie genezy gonej powieci, a otrzyman od pisarza odpowied zamieci we wstpie do albumu „L’ecrivain et le peintre de „Quo vadis”, Henryk Sienkiewicz et Jean Styka”.

BRACIA BIALI


Zakon Misjonarzy Afryki zaoony w 1868 r. przez kardynaa Charles’a Lavigerie (1825 – 1892). W lutym i marcu 1891 r. gocili Henryka Sienkiewicza w Zanzibarze
i okazywali mu wszelk pomoc.

BRANDES GEORG - patrz COHEN MORRIS


BRANDT HELENA – patrz PRUSZAK HELENA


BRANDT JZEF [11.02.1841 – 12.06.1915] - herbu PRZYSUGA


Syn Alfonsa Jana i i Anny Krystyny Marianny Lessel.
Polski malarz, batalista. Studiowa w Paryu i Monachium. Od 1875 r. prowadzi prywatn szko malarsk. Tworzy gwnie obrazy rodzajowo-batalistyczne i historyczne. Brandt wywar silny wpyw na malarstwo polskie, take na literatur (Trylogia Henryka Sienkiewicza). 12 czerwca 1877 r. oeni si z Helen z Woyciechowskich Pruszakow.

Namalowa midzy innymi: „Bitwa pod Chocimiem” (1867 r.), „Bogurodzica” (okoo 1909 r.), „Buczuczny” (1885 r.), „Chwytanie konia na arkan” (okoo 1880 r.), „Czarniecki pod Koldyng” (1870 r.), „Fantazja” (1885 r.), „Gajowy”
(1886 r.), „Jarmark na Podolu” (okoo 1885 r.), „Konfederaci barscy” (1875 r.), „Kozak i dziewczyna przy studni”
(1875 r.), „Modlitwa na stepie” (okoo 1893 r.), „Odbicie jasyru” (1878 r.), „Pojmanie na arkan” (1881 r.), „Popas czumakw przed karczm” (1865 r.), „Przed burz” (1882 r.), „Spotkanie na mocie” (1884 r.), „Tabor – powrt
spod Wiednia”
(1869 r.), „Wesele kozackie” (1893 r.), „Wyjazd z Wilanowa Jana Sobieskiego z Marysiek” (1887 r.)
i „Zaloty” (1874 r.).

Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Jzefem Brandtem datuj si nastpujco: 01) czerwiec 1892 r. – Karlsbad.

[Autor obrazu: Jzef Brandt. rdo: Wikipedia.] [Powysze zdjcie jest wasnoci publiczn, poniewa prawa autorskie do niego wygasy. Prawo to stosuje si w Stanach Zjednoczonych, Australii, Unii Europejskiej i w tych pastwach, gdzie prawo autorskie wygasa w 70 lat po mierci autora.]

BRANICKA KATARZYNA [10.12.1825 – 20.09.1907]


Crka Wadysawa Grzegorza i Ry z Potockich Branickich.
Arystokratka i dziaaczka spoeczna.
26 padziernika 1847 r. polubia Adama Jzefa Potockiego.
Ich dziemi byli: Artur, Andrzej Kazimierz i Ra.
Wacicielka klucza ubnickiego koo Staszowa. Kolekcjonerka polskich pasw szlacheckich.
Sponsorka prac naukowych profesorw Uniwersytetu Jagielloskiego.
Fundatorka paacu w Krzeszowicach.

Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Katarzyn z Branickich Potock datuj si nastpujco: 01) - koniec padziernika 1888 r. - pocig - Szczakowa; 02) pierwsza dekada listopada 1890 r. – Krakw.


[Autor: 1) Franz Xaver Winterhalter (1805 – 1873). rdo – Wikipedia.] [Plik jest wiern reprodukcj fotograficzn dwuwymiarowego utworu, znajdujcego si w domenie publicznej z nastpujcego powodu: Ten plik jest wasnoci publiczn w Stanach Zjednoczonych oraz w tych pastwach, gdzie prawo autorskie wygasa 100 lat po mierci autora lub wczeniej.]

BRANICKI WADYSAW [11.05.1848 – 12.04.1914]


Biografia nieustalona. Waciciel Suchej. Od 1872 r. – m Julii z Potockich, crki Alfreda, ordynata acuckiego, namiestnika Galicji.
Na pocztku lipca 1888 r. pisarz spotka go w Kaltenleutgeben w towarzystwie Marii z Potockich Zamoyskiej.

BREZA ACHILLES Jan Tytus [02.05.1845 – 1905]


Syn Hipolita i Honoraty z Radzimiskich Brezw. Magister prawa i administracji. Waciciel Siekierzyniec na Woyniu. Od 1870 r. – m Felicji Ludwik z Pruszyskich. Henryk Sienkiewicz spotka Achillesa Brez w lutym 1898 r. w Nicei.

BREZA ADAM [08.01.1850 – 23.10.1936] – HRABIA * pseudonim ADAM GORAJ


Literat i publicysta. Waciciel dbr witkw. Czonek redakcji „Wieku”, kolegium redakcyjnego „Sowa”. 23 marca 1883 r. polubi Izabel Goldsztand. Urodziy im si dwie crki: Aleksandra i Wanda. Udokumentowane spotkania Adama Brezy z Henrykiem Sienkiewiczem datuj si nastpujco: 1) kwiecie 1890 r. – w Warszawie –
w mieszkaniu Adama i Izabeli Brezw.

BREZA FELICJA Ludwika – patrz PRUSZYSKA FELICJA Ludwika


BREZA GABRIELA [1827 – 1917] – herbu BREZA


Biografia nieustalona. Crka Eugeniusza i Matyldy z Maybaumw Brezw. Od 1846 r. ona Antoniego Wrotnowskiego. Matka Lucjana Wrotnowskiego. Spotkania Gabrieli z Brezw Wrotnowskiej z Henrykiem Sienkiewiczem datuj si nastpujco: 13 padziernika 1889 r. w kach, majtku Wrotnowskich.

BREZA IZABELA – patrz GOLDSZTAND IZABELA Ludwika


BROCHOCKI ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Czonek Jockey-Klubu (?). Henryk Sienkiewicz pozna go 11 lutego 1890 r. w Wiedniu.

BROCHOCKI BRONISAW [? – ?]


Biografia nieustalona. M Heleny z Mineykw, siostry Wandy Szetkiewicz. W listopadzie 1887 r. – po przyjedzie do Warszawy – mieszka u Henryka Sienkiewicza.

BRODOWSKI EDMUND Zbigniew [1852 – 1901]


Dziaacz polonijny w USA, dziennikarz. Redaktor „Kuriera Nowojorskiego”, „Gazety Chicagowskiej” i innych. Od 1895 r. – prezes Zwizku Narodowego Pololskiego
w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Od 1898 r. – konsul USA w Niemczech. Znajomy Henryka Sienkiewicza z lat jego pobytu w Ameryce.

BRODZICA JULIAN [? – ?]


Kolega szkolny Henryka Sienkiewicza z Gimnazjum Realnego. Pisarz wspomina go w licie z 1865 r. do Konrada Dobrskiego.

BROWN ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Amerykaski urzdnik na maej stacji kolejowej mieszczcej si na pograniczu pustyni Mojave. Henryk Sienkiewicz pozna go w 1877 r. w czasie podry na t pustyni. Pisarz przedstawi go w „Listach z podry do Ameryki”:
„(…) Stacj t skadao kilka domw stojcych bez osony na nagim stepie, wic zwyky, pomalowany brzowo domek kolejowy, pospolita buda z czerwonych desek z napisem "Bakery" i druga taka sama zatytuowana: "Saloon", co znaczy po prostu: szynk. Dowiedziawszy si, e z tej wanie stacji mona si dosta na pustyni cignc si wzdu linii kolejowej, wysiadem tu
z zamiarem pozostania przez dni kilka. (…) Gdy pocig odszed, poznajomiem si z urzdnikiem kolejowym nazwiskiem Brown, ktry zaprosi mnie na nocleg. Powiedzia mi take, e do waciwej pustyni, a raczej do lasu palmetw, jest jeszcze cay dzie drogi konno. (…)”

BRUNNOW JADWIGA – patrz POTOCKA JADWIGA


BRUNNOW STANISAW [28.01.1859 – 24.04.1941] – BARON


Biografia nieustalona. Syn Szymona i Jadwigi z Potockich Brunnoww. Waciciel Rudawy w pow. grodnieskim. 15.06.1889 r. polubi Jadwig Salome Taube.
Stanisawa Brunnowa Henryk Sienkiewicz spotka 03 marca 1889 r. na pikniku w Paacu Mniszchw w Warszawie przy ul. Senatorskiej 40.

BRUNNOW SZYMON [? – ?]


Biografia nieustalona. Syn Szymona i Jadwigi z Potockich Brunnoww.
Szymona Brunnowa Henryk Sienkiewicz spotka 03 marca 1889 r. na pikniku w Paacu Mniszchw w Warszawie przy ul. Senatorskiej 40.

BRHL MATYLDA [? – ?]


Sympatia Henryka Sienkiewicza z czasw szkolnych. Wspomina j czsto w modzieczych listach do Konrada Dobrskiego, pisanych w latach 1865 – 1866
z Powitnego. Pisarz widywa j rwnie w sierpniu 1886 r. w Kaltenleutgeben w Austrii. Spotka si z ni tam 15 sierpnia 1886 r.
ona Ferdynanda Fryderyka Halkadera.

BRYKCZYSKI ANTONI [1843 – 1913] – pseudonim GWIADZIC


Duchowny, historyk sztuki, bibliograf. Czonek Komisji Historii Sztuki i Komisji Archeologicznej Akademii Umiejtnoci w Krakowie. Ksztaci si w Biaej Podlaskiej
i w Gimnazjum Realnym w Warszawie. Od 1861 r. – w seminarium kieleckim, nastpnie w Akademii Duchownej w Petersburgu. Do 1880 r. – ksidz profesor seminarium
w Pocku. Proboszcz w Paukach i Goworowie (od 1887 r.). Wsppracownik: „Biesiady Literackiej”, „Przegldu Katolickiego” i „Wieku”. Autor dzie: „Dom Boy – to jest praktyczne wskazwki budowania, naprawiania i utrzymania kociow” (1888 r.), „Gawdy ogrodnicze” (1882 r.), „Legendy” (1881 r.), „O obowizkach panw
i sug” (1885 r.), „Opowiadania pana Jacentego” (1880 r.), „ywoty Bogarodzicy” (1879 r.).
Zwrci si do Henryka Sienkiewicza z prob o zgod na przerbk „W pustyni i w puszczy” dla ludu.

BRZEZIEWICZ EUZEBIUSZ Micha [1858 – 12.02.1944]


Ksidz kanonik, praat, infuat. Administrator Kocioa w. Aleksandra na Placu Trzech Krzyy w Warszawie. Od 1904 r. – proboszcz tego kocioa. W latach 1918 – 1921 – sekretarz nuncjusza papieskiego Achille Rattiego, pniejszego papiea Piusa XI. Aktywny dziaacz organizacji charytatywnych i spoecznych. Utrzymywa kontakty
z przedstawicielami literatury i sztuki. Henryk Sienkiewicz przez wiele lat mieszka w Warszawie przy ul. Wsplnej 24, a w zwizku z tym nalea do parafii w. Aleksandra, gdzie spisany by akt jego lubu z Mari z Szetkiewiczw, mimo, i sam lub mia miejsce w kociele Panien Kanoniczek. Pisarz napisa do ksidza trzy listy, ktre dotyczyy uzyskania aktu zgonu jego wyej wymienionej ony oraz osoby niejakiej „pani Rapackiej z domu Umiskiej”.

BRZEZISKA ? – patrz HERMAN ?


BRZEZISKI JAN [1850 – 17.06.1913]


Syn Andrzeja.
Polski lekarz neurolog, literat. Pasjonat szachw. Wsporganizator ycia szachowego w Warszawie u schyku XIX w. Wiceprezes Warszawskiego Towarzystwa Zwolennikw Gry Szachowej (1900 – 1901).
Absolwent gimnazjum w Warszawie, medycyny w Szkole Gwnej Warszawskiej (na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim). Wiedz medyczn uzupenia w klinikach francuskich, niemieckich i woskich. Na uniwersytecie w Berlinie uzyska dyplom doktora nauk medycznych. Po powrocie do Warszawy, wsplnie z innymi lekarzami, zaoy pierwsze w miecie sanatorium dla osb nerwowo chorych.
Oprcz pracy lekarskiej para si te twrczoci literack. Pod pseudonimem „Incognitus” zamieszcza recenzje teatralne w „Gazecie Polskiej”. Pisa rwnie do „Kuriera Warszawskiego” i „Tygodnika Ilustrowanego”, w ktrym zamieci midzy innymi studium „O Hamlecie”. Do 1903 r. mieszka w dworku w Pawowicach pod Warszaw, gdzie goci przedstawicieli wiata kultury – midzy innymi Henryka Sienkiewicza. W 1903 r. przenis si do Warszawy i obj redakcj „Kuriera Warszawskiego”. Na jego amach zamieszcza regularnie felietony pod wsplnym tytuem „Mwic midzy nami”.
Chtnie grywa w szachy z gomi dworku pawowickiego, szczeglnie: Henrykiem Sienkiewiczem i Bolesawem Prusem. Aktywno yciow Jana Brzeziskiego przerwa w 1905 r. atak paraliu. Pochowany w grobowcu rodziny Hermanw (z ktrej pochodzia jego ona). Spotkania Jana Brzeziskiego z Henrykiem Sienkiewiczem datuj si nastpujco: 1) 25 listopada 1889 r. – Warszawa.

BULL ? [? – ?]


Biografia nieustalona. Metys-przewodnik towarzyszcy wyprawie na polowanie na bawoy w padzierniku i listopadzie 1877 r. na stepach Wyoming w Stanach Zjednoczonych Ameryki Pnocnej. Pisarz przedstawi go w „Listach z podry do Ameryki”:
„(…) Do kadego wozu przydany by mulnik, razem wic szeciu mulnikw do szeciu wozw, nie liczc dwch przewodnikw Metysw: Smitha i Bulla, oraz starego strzelca zwanego Left Hand (Lewa Rka, makut), ktrego prawdziwego nazwiska
nie mogem si dopyta, ale z ktrym zaprzyjaniem si wielce od razu. (…)”

BUMENSTOCK HENRYK [1845 – 1902] – przybrane nazwisko: HALBAN HENRYK


Dziennikarz zwizany z krakowskim „Czasem”. Nastpnie przenis si do Wiednia, gdzie zosta wsppracownikiem „Tagblatt”. Sekretarz ministerialny w biurze prasowym Prezydium Rady Ministrw w Wiedniu i dyrektor kancelarii Izby Niszej Parlamentu Wiedeskiego.
Spotkania Henryka Blumenstocka z Henrykiem Sienkiewiczem datuj si nastpujco: 1) stycze – luty 1890 r. – w Wiedniu.

BURMISTRZ CARRARY [? – ?]


Biografia nieustalona. Burmistrz Carrary w okresie, kiedy Henryk Sienkiewicz by tu od 15 do 21 listopada 1897 r. W tym te czasie spotka si z burmistrzem.

BURZYSKI STANISAW [? – ?]


Biografia nieustalona. Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza ze Stanisawem Burzyskim datuj si nastpujco: 01) koniec lipca - sierpie 1895 r. – Teplitz.

BUSSE ? – patrz SWIRTUN ?


BYSTRAMOWIE ? i ?


Biografia nieustalona. Maestwo. Krewni Wandy z Mineykw Szetkiewicz. Udokumentowane spotkania Henryka Sienkiewicza z Bystramami datuj si nastpujco:
01) czerwiec 1892 r. – Karlsbad; 02) 1897 r.

[Ewentualne uzupenienia i zmiany w treci nastpi z chwil ustalenia nowych szczegw.]